Van meubelmaker naar persoonlijk begeleider: “Ik ziet hier écht op mijn plek”

Henk (32) werkt als persoonlijk begeleider in opleiding bij Abrona. Dat hij uiteindelijk in de gehandicaptenzorg zou belanden, voelt voor hem logisch. Maar de route ernaartoe was allesbehalve recht. Acht jaar lang werkte hij als meubelmaker. “Daarvoor deed ik ook al van alles,” vertelt hij. “Maar de gehandicaptenzorg heeft me altijd geïnteresseerd.”  

Henk besloot het serieus te onderzoeken. Anderhalf jaar lang sprak hij met verschillende zorgorganisaties. “Ik ben bijna overal geweest,” zegt hij. “Er is zóveel keuze. Bij Abrona voelde het meteen als een warm bad. Geen klinische gesprekken, geen hiërarchie. Gewoon normaal met elkaar omgaan. Dat huiskamergevoel, dat zocht ik.” 

Waarom Abrona? 

Wat Henk aansprak, was niet alleen de sfeer, maar ook de visie. “Hier doen we het met z’n allen. Of je nou teammanager bent, begeleider of student: iedereen is gelijkwaardig.” Dat past bij hem én bij hoe hij naar mensen kijkt. “Ik had al geen oordeel over mensen, maar sinds ik hier werk, al helemaal niet meer. Iedereen heeft zijn verhaal.” 

Dat hij juist bij Abrona wilde werken, had ook te maken met de doelgroep. “Ik was heel bewust op zoek naar een complexe doelgroep. Niet elke dag hetzelfde, niet op de automatische piloot. Je moet hier echt met je koppie erbij zijn.” 

Werken en leren tegelijk 

Henk volgt de mbo-opleiding tot persoonlijk begeleider. Een traject van twee jaar, dat hij nu bijna afrondt. Hij werkt 3 dagen op de Planetenlaan en gaat 1 dag naar school. “Abrona betaalt deze schooldag volledig door. Dat vind ik echt bijzonder. Abrona is één van de weinige organisaties die dat zo regelt.” 

Daarnaast krijgt Henk op de werkvloer intensieve begeleiding. “Ik heb een vaste werkbegeleider. Die heeft elke 2 weken 4 uur vrij geroosterd om met mij te zitten. Het gaat niet alleen over taken, maar ook over hoe het met míj gaat, waar ik tegenaan loop en wat ik wil leren.” 

Wat Henk vooral waardeert, is de ruimte om zijn eigen leerstijl te volgen. “Ze laten je hier echt je eigen pad kiezen. Wie ben jij, hoe werk je, wat past bij jou? Ik leer door te doen. Laat mij maar proberen. Ga ik een keer onderuit, dan leer ik daarvan. Dat vertrouwen krijg ik hier.” 

De bewoners van de Planetenlaan 

Op de groep waar Henk werkt, wonen 9 mensen met een verstandelijke beperking en complex gedrag. De leeftijden lopen uiteen van 28 tot 57 jaar. “Iedereen is uniek,” zegt Henk. “Je kunt ze echt niet met elkaar vergelijken.” 

Veel bewoners hebben psychiatrische problematiek, zoals schizofrenie en kampen met verlatings- of bindingsangst. “Het kan hier binnen enkele seconden omslaan. Van rustig naar honderd. Dat maakt het werk intens, maar ook interessant.” 

De zorg is minder gericht op lichamelijke handelingen en meer op begeleiding, nabijheid en alert zijn. “Je voert gesprekken, houdt de dynamiek in de gaten en probeert escalaties voor te zijn. Dat vraagt inlevingsvermogen, lef en niet bang zijn.” 

Kleine momenten, grote impact 

Wat Henk het mooiste vindt? De kleine momenten. “Af en toe ga ik met een bewoner uit eten en binnenkort ga ik met een andere bewoner naar een voetbalwedstrijd. Dat soort dingen betekenen zó veel. Laatst hebben we een sjoelbak neergezet en hadden we heel veel lol met 5 bewoners.” 

Tegelijk ziet hij ook de eenzaamheid. “Veel bewoners hebben weinig familie of netwerk. Dat raakt me. Dan probeer ik er extra voor ze te zijn.” 

Werken bij Abrona 

Het werk is intensief, maar goed te combineren met zijn jonge gezin. “We krijgen drie maanden van tevoren ons rooster. Dat geeft rust.” En de toekomst? “Ik wil blijven leren. Misschien ooit een andere locatie, maar wel weer met een complexe doelgroep.” 

Henk twijfelt geen moment aan zijn keuze. “Ik heb mijn roeping gevonden en zit écht op mijn plek. Had ik dit maar 10 jaar eerder gedaan.”