Drie woonlocaties, drie heel verschillende ervaringen. Tijdens zijn traineeship ontdekt Nick niet alleen welke doelgroep bij hem past. Hij leert ook steeds beter wat voor begeleider hij wil zijn.
Dat Nick ooit in de zorg zou werken, lag niet voor de hand. Hij volgde eerst een opleiding tot gymleraar. Via vrijwilligersactiviteiten voor mensen met een beperking ontdekte hij hoe goed hij zich bij deze doelgroep voelde. “Door dat vrijwilligerswerk vond ik het zo leuk met de doelgroep, dat ik dacht: waarom ga ik niet kijken of hier een opleiding of werk in te vinden is?”
Die stap zette hij via een certificatenroute bij Abrona, waarin hij leren en werken combineerde. “Wat ik op school leerde, kon ik meteen toepassen met bewoners. Die combinatie vond ik heel prettig.” Daarna ging hij aan de slag als begeleider.
Vroeger kwam ik snel met een oplossing. Nu luister ik eerst naar wat iemand nodig heeft.
Nick voelde zich thuis op zijn leerwerkplek. Toch wees zijn teammanager hem op het traineeship. Dat betekende loslaten. “Ik vond het in het begin lastig om afscheid te nemen van deze woonlocatie. Maar ik ben heel dankbaar dat hij mij deze kans heeft geboden en mij gunde om mezelf als begeleider verder te ontwikkelen.”
Het tweejarige traineeship is er voor gediplomeerde begeleiders die willen ontdekken welke doelgroep en werkomgeving bij hen passen. Zij werken op verschillende locaties, meestal een half
jaar per plek. Soms blijven zij langer of ontstaat er een vaste baan. Traineebegeleider Rika loopt tijdens het traject met hen mee. “Met alle vragen kan ik bij haar terecht”, vertelt Nick. “We kunnen open praten over wat er speelt op de locatie en in het team.”
Zijn eerste traineeplek was woonlocatie Zuiderbreedte. Daar werkte Nick met jonge en ouder wordende bewoners met heel verschillende ondersteuningsvragen. “Op deze locatie maakte ik kennis met heel verschillende begeleidingsvragen. Een van de bewoners is doof, toen leerde ik gebarentaal.”
De locatie hield hem ook een spiegel voor. “Jonge bewoners wilden weten of ik afspraken nakwam en hoe stevig ik in mijn schoenen stond. Ik kon soms iets te lief zijn of te veel toelaten. Op die locatie heb ik echt stappen gezet in het stellen van grenzen.”
Daarna volgde woonlocatie Noorderbreedte. Het verschil was groot. “Op Zuiderbreedte werd ik continu uitgedaagd. Noorderbreedte gaf meer rust en duidelijke werkwijzen. Door de verschillen tussen beide locaties heb ik ontzettend veel geleerd.”
Op zijn derde traineeplek komt opnieuw een andere kant van het vak naar voren. In de nieuwe woonlocatie Eikenstein wonen mensen die oefenen met zelfstandigheid. “Op eerdere locaties hielp ik vaker bij persoonlijke verzorging. Hier begeleid ik vooral met de handen op de rug. Bewoners regelen veel zelf en wij ondersteunen als dat nodig is.”
Omdat Eikenstein nieuw is, helpt Nick mee om structuur aan te brengen. “Op mijn vorige locaties stonden veel werkwijzen al vast. Hier kan ik echt een steentje bijdragen. Dat vind ik superleuk.” Juist de kleine momenten maken zijn werk afwisselend: ontbijt maken voor een bewoner op krukken, even praten of helpen bij een vergeten sleutel. Geen dienst is hetzelfde.
Onderweg veranderde ook zijn beeld van persoonlijke verzorging. “Eerst dacht ik dat persoonlijke verzorging minder bij mij paste. Maar als iemand verzorgd naar werk of dagbesteding kan, is dat heel waardevol. Dan zie je wat je voor iemand kunt betekenen.”
Ook in zijn manier van begeleiden ziet Nick verschil. “Vroeger kwam ik snel met een oplossing. Nu luister ik eerst en onderzoek ik samen wat iemand nodig heeft. Ook weet ik nu dat ik in een crisissituatie kalm blijf. Je weet pas hoe je reageert als je iets echt meemaakt. Ik had niet verwacht dat ik zo rustig kon blijven.”
De zorg staat ver af van de verkoopwereld waarin Nick eerder werkte. “Daar draaide veel om resultaten. Op een gegeven moment ging het knagen: doe ik iets goeds voor mensen? Nu doe ik werk waar ik positieve energie van krijg en waarmee ik bijdraag aan de maatschappij.”
Voor Nick zit die betekenis vaak in iets kleins. “Veel bewoners hebben moeilijke dingen meegemaakt. Daarom vind ik het belangrijk dat iedereen aandacht en een stukje liefde krijgt. Er zijn, luisteren en iemand serieus nemen: ook daarmee kun je veel betekenen.”
Na drie locaties denkt Nick na over zijn volgende stap. Waar wil hij zich voor langere tijd aan verbinden? “Misschien wordt dat Eikenstein, misschien kies ik eerst voor flexibel werken. Afwisseling spreekt mij aan en ik wil me blijven ontwikkelen.”