Toen Sara ruim tweeënhalf jaar geleden bij Abrona begon, had ze duidelijke ambities. Ze werkte al langer in de gehandicaptenzorg, maar zocht een plek waar ze zich verder kon ontwikkelen. Die ruimte vond ze op woonlocatie Zonnelaan 100. Ze startte als persoonlijk begeleider en groeide binnen een jaar door naar coördinerend begeleider. Inmiddels volgt ze een opleiding tot teammanager. “Ik krijg hier veel kansen. Ik kan opleidingen volgen en mezelf verder ontwikkelen.”
Op Zonnelaan 100 wonen 24 mensen met een matige en lichte verstandelijke beperking en bijkomende psychische problematiek. Volgens Sara maakt juist die combinatie het werk uitdagend én bijzonder. “Iedere bewoner is anders. Dat betekent dat je constant moet schakelen. Wat bij de één werkt, werkt bij de ander totaal niet. Sommige bewoners begeleiden we stap voor stap bij het opstaan, douchen en aankleden. Anderen kunnen dit zelfstandig, regelen zelf hun ontbijt en gaan naar hun werk. Je bent de hele dag aan het kijken: wat heeft iemand vandaag nodig?”
Veel bewoners werken overdag bij een participatielocatie in de wijk Sterrenberg of erbuiten. Bijvoorbeeld bij de boerderij, in het atelier of bij Post en Papier. Sommige bewoners fietsen zelfs zelfstandig naar hun werk buiten de wijk. “Bewoners komen tegen de avond soms terug met hele verhalen. Dat vind ik mooi om te zien,” zegt Sara. “Een bewoner werkt in de kas bij de boerderij en vertelt altijd vol enthousiasme over de plantjes en de klanten. Dan merk je echt dat ze er plezier en trots uit haalt.”
Het team van Zonnelaan 100 probeert de bewoners zoveel mogelijk een thuisgevoel te geven. “We kijken samen televisie, doen creatieve dingen doen of zetten een voetenbadje neer buiten met zo’n warm weer als vandaag. We zijn ook bezig met gezonde recepten en maken bijvoorbeeld ijsjes van suikervrije limonade. En met feestdagen zorgen we voor croissantjes bij het ontbijt. Dat soort kleine dingen kunnen voor bewoners echt een hoogtepunt van de dag zijn.”
Volgens Sara vraagt het werk niet alleen geduld, maar ook creativiteit en inlevingsvermogen. “Je moet goed kunnen aanvoelen waar iemand behoefte aan heeft. De één wil vooral duidelijkheid en structuur, de ander heeft behoefte aan nabijheid of bevestiging. Tegelijkertijd is het werk soms zwaar. Veel bewoners op Zonnelaan 100 hebben in hun leven ingrijpende dingen meegemaakt. Ze hebben vaak te maken met hechtingsproblematiek en trauma. En sommigen groeiden op in een tijd waarin de zorg heel anders was dan nu. Dat laat sporen achter.”
Je moet goed kunnen aanvoelen waar iemand behoefte aan heeft
Sociaal-emotioneel functioneren veel bewoners op het niveau van een jong kind. Dat betekent dat iemand volwassen lijkt, maar emotioneel heel afhankelijk kan zijn van veiligheid, nabijheid en bevestiging. “Daar moet je als begeleider continu rekening mee houden”, vertelt Sara. “Je moet goed kunnen aanvoelen wanneer iemand overvraagd raakt en wanneer iemand juist een zetje nodig heeft. En soms krijg je harde woorden naar je hoofd of ontstaat er fysieke agressie. Dat kan best intens zijn. Toch moet je op zo’n moment rustig blijven en naast iemand blijven staan.”
Op Zonnelaan 100 werkt het team met het Triple-C-model, waarbij de relatie tussen cliënt en begeleider centraal staat. Volgens Sara is dat essentieel. “Achter gedrag zit altijd een behoefte. Alleen reageren op boosheid of agressie helpt niet. Je moet begrijpen waar het vandaan komt. Dat kost tijd. Je leert bewoners hier niet in een paar maanden kennen. Ik werk hier nu tweeënhalf jaar en pas na langere tijd merkte ik dat bewoners me echt gingen vertrouwen. Dat iemand sneller rust vindt als jij erbij bent of eerlijk durft te zeggen dat het niet goed gaat. Dan weet je dat je een band hebt opgebouwd.”
Dat iemand zelfstandig vijf minuten ergens een kop koffie durft te drinken kan al een enorme stap zijn
Wat Sara de meeste voldoening geeft, zijn vaak de kleine successen. “Mensen denken bij succes vaak aan grote doelen, maar hier zit het juist in kleine stappen. Veel bewoners hebben een moeilijke geschiedenis en dragen veel met zich mee. Dan vind ik het bijzonder om te zien hoeveel ze alsnog bereiken. Dat iemand zelfstandig vijf minuten ergens een kop koffie durft te drinken kan al een enorme stap zijn. Wat ik ook mooi vind is als bewoners ineens voor elkaar zorgen. Dat iemand een kop koffie voor een ander zet, een kleurpotlood uitleent of iemand troost die verdrietig is.”
Naast haar werk op de groep begeleidt Sara ook collega’s. Die combinatie past goed bij haar ambitie om verder te groeien. “Ik vind het leuk om collega’s te coachen en organisatorische taken op te pakken. Maar ik vind het ook belangrijk dat ik nog midden in de praktijk sta. Juist het contact met bewoners geeft me energie.”
Maak ook het verschil en ga bij Abrona aan de slag! Bekijk de vacatures.
Bekijk de vacatures
